تبلیغات
طهارت روحی - کسل و بی حال نباشید
آرشیو موضوعی
حقیقت سلوك چیست؟؟

خاصیت عجیب این نفس(بخوانید)

مراحل سیروسلوك و تهذیب نفس

رموز بیداری از خواب غفلت(بسیار مهم برای سلوك)

لوازم سلوك الی الله

تشخیص امراض نفسانی و راه معالجه

چند داستان در خصوص مرحله ی بیداری(یقظه) بخوانید

نورى در تاریكى (بخوانید دوستان من)

راه های افزایش محبت به خدا

شیطان در گوشت و خون و دل آدمى نفوذ دارد

شرح اسماء الله

نمونه ای از دستورالعمل های مرحوم مجلسی برای سیروسلوك(ریاضت)

مرحوم میرجهانى و تذكر او درباره تزكیه نفس

درس‌هایی از محضر استاد

چگونه از خواب غفلت بیدار شویم؟

حقیقت بسم الله به نقل از مرحوم دولابی

پند های یك استاد اخلاق....

تزكیه نفس و تزكیه عمل

داستان دقوقی!

«كسل و بى‏حال نباشید»

11 دستور از فرمایشات آیت الله بهجت در خود سازی

حقایقى در خصوص استغفار

کلید سعادت دنیا و آخرت(دستوراتی از آقا سید علی قاضی)

چند دستورالعمل(سیر الی الله)

بداخلاقی و کج خلقی

برای رسیدن به تکامل به چه چیزهایی نیاز داریم؟

راه تحصیل مقام رضا کدام است؟

بر منبر دل‏ها (بخوانیم...ضرر نمیكنید)

روش - استغاثه به امام زمان بقیه الله

«دستورات تمركز فكر»

مصاحبه با یك اهل تزكیه نفس

تعریف مکاشفه و مشاهده

برای رسیدن به تکامل به چه چیزهایی نیاز داریم؟

راه غلبه بر نفس چیست؟

تکامل بشر در چیست ؟؟ چه چیزهایی را تکامل او می نامند ؟؟

عمومی

گنهکاران! هیچ گاه از رحمت پروردگار ناامید نشوید!!!

نظرسنجی
صفحات وبلاگ

خبرنامه
لینكستان
درباره ...

Designed By : DavoodSysteM
Powered By : MihanBlog

:: کسل و بی حال نباشید

لا هو الا هو

کسل و بی حال نباشید

استاد سید حسن ابطحی: روزى به دوستى كه یكى دوبار در زندگى شكست خورده و به مقصدى كه منظورش بود نرسیده و در نتیجه یأس و ناامیدى سر تا پاى وجودش را فرا گرفته بود، برخوردم. و وجود او را در دنیا عاطل و باطل دیدم، او به طور كلّى در اثر پیشامدهاى روزگار كسل و بى‏حال كنارى نشسته و خود را تسلیم حوادث و بلاها نموده و به هیچ وجه از خود دفاعى نمى‏نمود، حال عبادت نداشت و به كلّى سر تا پاى وجودش را بى‏رغبتى به عبادت فرا گرفته بود. و حال آنكه اگر انسان در مقابل هجوم بلاها و حوادث مانند كوه نایستد و به كار خود و عبادتهایش ادامه ندهد، یقینا از پا در مى‏آید و در دنیا و آخرت دچار زیانهاى غیر قابل جبران مى‏گردد.

من او را به محضر یكى از بزرگان و اساتید علم تزكیه نفس بردم و از او خواستم كه شرح حال خود را براى آن استاد بزرگ بیان كند.

او خوشبختانه حرف مرا گوش كرد و شرح حالى از خود براى آن عالم بزرگوار بیان نمود.

استاد با مواعظ زیر و دستوراتى كه به او داد او را موفّق به حیات مجدّدى گرداند. و بحمداللّه‏ تا به حال از بهترین شاگردان برنامه‏هاى معنوى و روحى بوده است.

استاد ابتدا آیاتى از قرآن مجید كه مربوط به نشاط و سرعت در خوبیها و استقامت در عبادت بود، براى او تلاوت كرد و معتقد بود كه این آیات به تنهائى نورانیّت ایجاد مى‏كند. و او را به نشاط در عبادت در مى‏آورد. و از این كسالت و بى‏حالى بیرون مى‏برد. و آن آیات قرآن اینها بودند:

«وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلّیها فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ اَیْنَ ما تَكُونُوا یَأْتِ بِكُمُ اللّه‏ُ جَمیعا اِنَّ اللّهَ عَلى كُلِّ شَىْ‏ءٍ قَدیرٌ

یعنى: هر كسى را راهى است به سوى خداى تعالى، پس بر یكدیگر به سوى خوبیها پیشى بگیرید، شما هر كجا باشید خداى تعالى همه‏تان را حاضر مى‏كند، خداى عزّوجل بر هر چیزى قدرت دارد.

و فرموده: و سارِعُوا اِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ

یعنى: به سوى مغفرت پروردگارتان شتاب كنید. و بر یكدیگر پیشى بگیرید.

و فرمود: فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ

یعنى: به سوى خوبیها بر یكدیگر پیشى بگیرید.

و فرمود: اُولئِكَ یُسارِعُونَ فِى الْخَیْراتِ

یعنى: آنان به سوى خوبیها سرعت مى‏گیرند.

پس بر همه مسلمانان لازم است كه به سوى كارهاى خوب اعمّ از كارهاى خوب دنیائى یا كارهاى خوب آخرتى بر یكدیگر سبقت بگیرند و لحظه‏اى از پیشرفت به سوى كمالات مادّى و معنوى كوتاهى نكنند.

سپس استاد به او گفت: این حالت روحى تو را در روایات «فترت» گفته‏اند، یعنى سكون و توقّف بعد از مدّتى عبادتهاى بى‏رویّه و خسته‏كننده كه منتهى به همین حالت طبعا مى‏شود.

«پیغمبراكرم» (صلى اللّه علیه و آله) فرموده: الا ان لكل عبادة شرة ثم تصیر الى فترة

یعنى: همه بدانید كه براى هر عبادتى مدّتى (به خصوص در اوائل) نشاط و رغبت زیادى است و انسان با شوق و شعفى به سوى آن عبادت مى‏رود و چون توقّع دارد كه زود به نتیجه برسد و طبعا بدون برنامه‏ریزى و روش صحیحى كه باید در عبادت اتّخاذ كند بوده لذا به آنچه مى‏خواسته نخواهد رسید، خسته مى‏شود و بعد متوقّف مى‏گردد.

حال اگر این توقّف و ایستگاهش در زمانى باشد كه هنوز انحراف پیدا نكرده و در منهج صحیح و صراط مستقیم لنگر انداخته باشد، خداى تعالى دست او را خواهد گرفت و او را هدایت خواهد فرمود، ولى كسى كه افراط كرده و از صراط مستقیم خارج شده و به خاطر عشق در عبادت از این و آن

دستور گرفته و به مسلكهاى انحرافى كشیده شده و در آن انحراف لنگر انداخته و خسته شده گمراه خواهد بود و عملش بیهوده و خودش به هلاكت مى‏رسد.

سپس پیغمبر اكرم (صلى اللّه علیه و آله) فرمود:

ما انّى اصلّى و انام و اصوم و افطر و اضحك و ابكى فمن رغب عن منهاجى و سنتى فلیس منّى

یعنى: آیا نمى‏بینید كه من، هم نماز مى‏خوانم، و هم به موقع خود مى‏خوابم و هم بعضى از روزها روزه مى‏گیرم و هم روزها غذا مى‏خورم و هم خنده مى‏كنم و هم گریه مى‏كنم.

توضیح آنكه من هم مثل شما زندگى عادى دارم و مانند بشرى هستم كه در تمام كارهاى بشرى شركت مى‏كنم، نه به جانب افراط مى‏روم و نه به جانب تفریط، نه آنقدر عبادت مى‏كنم كه خسته شوم و خواب را بر خود حرام كنم و نه آن قدر تنبلى مى‏كنم كه از دائره بندگان خدا و عبادت كنندگان خارج شوم. شما هم مثل من باشید، كسى كه از راه و روش و سنّت من سرپیچى كند از من نیست.

«مام صادق(علیه السّلام) فرمود: انّ لكلّ احد شرّة و لكلّ شرَّة فترة، فطوبى لمن كانت فترته الى خیر

یعنى: براى هر كسى در هر كارى نشاطى و بى‏حالى و سكونى هست خوشا به حال آن كسى كه نشاطش منتهى به كارهاى خوب شود و در كارهاى بد متوقّف نگردد، زیرا اگر در حال نشاط كارهاى بد بكند و بعد در همان حال بماند به بدترین وضع مانده، ولى اگر در حال نشاط مشغول كارهاى خوب باشد اگر چه بعدا متوقّف شود در جاى خوبى متوقّف گردیده است.

و امام باقر (علیه السّلام) فرمود: «ما من احد الا وله شرَّة و فترة، فمن كانت فترته الى سنَّة فقد اهتدى و من كان فترته الى بدعة فقد غوى

یعنى: كسى نیست مگر آنكه داراى نشاط و بى‏حالى در مواقع مختلف زندگى است و اكثرا در اوائل داراى نشاطى هستند، پس كسى كه سكونش در عبادت و دستورات الهى قرار بگیرد هدایت مى‏شود ولى كسى كه سكونش در بدعتها قرار بگیرد گمراه شده است.

سپس استاد به او گفت: طبق احادیث زیادى كه از معصومین (علیهم السّلام) نقل شده انسان باید در عبادت میانه رو باشد.

«امام صادق» (علیه السّلام) فرمود:لاتكرهوا الى انفسكم العبادة

یعنى: عبادت و مستحبّات را بر خود با اكراه نفس تحمیل نكنید.

پس نباید انسان بیشتر از آنچه كه از عبادت لذّت مى‏برد و براى آن نشاط دارد عبادات مستحبّه را انجام دهد، تا به این روزى كه تو در آن قرار گرفته‏اى بیفتد كه اگر انسان در همین حال فترت و خستگى از عبادت بمیرد، به خصوص اگر در انحراف و بى‏رغبتى نسبت به خداى تعالى و بى‏توجّه به راه و روش «پیامبر اكرم» (صلى اللّه علیه و آله) باشد به بدترین وضع مرده است.



ابن مسعود را دیدند كه در وقت مرض بسیار مى‏گرید، از او پرسیدند: كه اى «ابن مسعود» چرا این قدر گریه مى‏كنى؟ گفت: مرض در وقتى گریبان گیر من شده كه از عبادت كسل و خسته‏ام و بى‏رغبت نسبت به آن هستم و اى كاش این مرض در وقتى كه كوشش در عبادت مى‏كردم و نشاط داشتم متوجّه من مى‏شد

پس اوّل دستورى كه مى‏خواست، تو درگذشته رعایت كرده باشى، تا خسته نشده باشى این بود كه زیاده‏روى در عبادت نمى‏كردى.

در اینجا دوست ما به استاد گفت: آن زمان من به نزد یكى از علماء راه یافتم او به من دستور عبادات مستحبّه زیادى را مى‏داد و حتّى گاهى شبها تا صبح مرا بیدار نگه مى‏داشت و من مشغول عبادت مى‏شدم و امروز من احتمال مى‏دهم كه مقدارى از خستگى و یأس و نا امیدى‏ام مربوط به آن اعمال زیاد آن روزها باشد.

استاد در جواب او گفت: درست است، حقّ با شما است، استاد و مربّى نباید برنامه عبادى زیادى كه كسل كننده باشد به شاگرد دستور دهد زیرا «پیغمبر اكرم» (صلى اللّه علیه و آله) فرمود:

انَّ هذا الدّین متین فاوغلوا فیه برفق و لاتكرهوا عبادة اللّه‏ الى عباد اللّه

یعنى: این دین بسیار محكم و قوى است، پس در آن با كنترل كامل و مداراى صحیح وارد شوید و عبادت خداى تعالى را بر بندگان خدا به طورى كه آنها كراهت داشته باشند تحمیل نكنید.

و ضمنا این را بدان از علائم جهل و نادانى این است كه انسان جاهل در كارها یا زیاده‏روى مى‏كند و یا كند روى مى‏نماید.

حضرت «على» (علیه السّلام) فرمود: «لایرى الجاهل الاّ مفرطا او مفرَّطا

یعنى: همانگونه كه یك انسان بى‏اطلاع از رانندگى وقتى پشت فرمان ماشین مى‏نشیند، یا به طرف راست منحرف مى‏گردد و یا به طرف چپ منحرف مى‏شود، هم چنین شخص جاهل در هر كارى كه راه و روشش را نمى‏داند اگر خودسرانه و بدون راهنما وارد شود منحرف مى‏گردد، در عبادت و بندگى خدا و رسیدن به كمالات روحى هم همین گونه است البتّه باید راهنماى انسان به تمام دقائق سیر و سلوك و حركت به سوى كمالات وارد باشد كه فرموده‏اند:

«هلك من لیس له حكیم یرشده» یعنى: هلاك است كسى كه حكیمى، استادى، مرشدى نداشته باشد كه او را راهنمائى كند.

لذا من به تو دستور مى‏دهم كه براى رفع ناامیدى و یأس و این سستى كه به تو عارض شده، باید با اراده كامل و جدّى همه روزه صد مرتبه «لااله الاّ اللّه» و صد مرتبه «صلوات» و صد مرتبه «استغفار» با توجّه به معنایش بگوئى و واجبات را صحیح و اوّل وقت انجام دهى و محرّمات را ترك كنى و این دستور را تا چهل روز لااقل تحمّل كنى، تا بعد ببینیم چه باید كرد.

دوستم مى‏گفت: كه من بعد از چهل روز كاملاً احساس مى‏كردم كه دوباره به نشاط آمده‏ام و حال عبادت خوبى مانند قبل پیدا كرده‏ام.

:: نوع مطلب : «كسل و بى‏حال نباشید» ,

:: نوشته شده توسط : محمد در سه شنبه 30 مرداد 1386 و ساعت 11:08 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: مطالب پیشین